Bahai

W bahaizmie Nowy Rok jest obchodzony w dniu równonocy wiosennej – na ogół od 21 marca każdego roku. Obchody są zgodne z unikalnym bahaickim kalendarzem liturgicznym, ustanowionym przez proroka Baba, który ma 19 miesięcy trwających 19 dni każdy. Do nich doliczane jest od 4 do 5 dni przestępnych, co daje 365 lub 366 dni rocznie.

 

Obchody powitania nowego roku zaczynają się wieczorem 20 marca. Sposób, w jaki się świętuje jest różny i zależy od miejsca. Najbardziej znanym zwyczajem są skoki przez płomienie, które symbolizują oczyszczenie. Dodatkowo ludzie wierzą, że jeśli wrzucą do rzeki kiełkującą soczewicę, wraz z jej biegiem odpłyną wszystkie ich problemy.

Żydzi

W religii żydowskiej obchody Nowego Roku to sprawa najwyższej wagi. Przypada on we wrześniu lub październiku i obejmuje dwa dni uroczystości. Zwany jest Rosz ha-Szana, czyli Święto Trąbek. Upamiętnia szósty dzień stwarzania świata – powstanie człowieka.

 

Podczas święta rodziny i przyjaciele spotykają się przy zapalonych świecach, aby się modlić oraz zjeść świąteczny posiłek, złożony z głów ryb, owiec, chleba i jabłek w miodzie, podczas którego życzą sobie zdrowia, bogactwa, szczęścia i długowieczności. Unikalną cechą żydowskiego Nowego Roku jest dmuchanie w szofar – róg barana, które symbolizuje pokutę za grzechy. Według żydowskiej wiary Bóg pieczętuje dalszy los człowieka w święto Rosz ha-Szana, dlatego Ci, którzy odpokutowali za swoje grzech, będą mieli szczęśliwy rok.

Zoroastrianie

Zoroastriański Nowy Rok obchodzony jest w dniu równonocy wiosennej – 21 marca. Wśród związanych z nim obrzędów można wskazać na cztery rytuały. Pierwszy z nich to odnowienie, związane z zakończeniem okresu postu. Podobnie jak znaki nowego życia kwitnące wiosną, Nowruz uważa się za odnowienia ducha i relacji międzyludzkich. Dlatego każdy domownik wysiewa w glinianych naczyniach symboliczne kiełki nasion.

 

Kolejny zwyczaj to wiosenne porządki. Zgodnie z nim po dokładnym sprzątaniu i wietrzeniu dom otrzymuje nowe życie, a więc Khaneh-Tekani. Odpowiednie przygotowanie domostwa zbliża do kolejnego etapu – ucztowania. W tym czasie rodziny ubierają się świątecznie, zbierają się razem przy stole przykrytym białym obrusem, oznaczającym czystość, i rozpoczynają ucztowanie, czekając cierpliwie na moment, w którym zostanie ogłoszone nadejście nowego roku. W tym czasie przygotowuje się również 7 przedmiotów na literę s – świętą księgę, pudding śmietankowy (samanu), jabłka (sib), suszony owoc lotosu (sendżed), czosnek (sir), świece oraz żywą złotą rybkę (somak) i pojemniki, w których wysiano kiełki nasion (sabzeh). Nadejście równonocy rozpoczyna ostatni rytuał – prezenty, które wraz z błogosławieństwem dają młodszym członkom rodziny seniorzy rodu.