1 lipca 2016 roku weszła w życie nowelizacja ustawy o odnawialnych źródłach energii.

Sprawdź, jakie zmiany wniosła.

Cele zmian

Nowa ustawa z dnia 22 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw realizować ma nowy system wsparcia dla odnawialnych źródeł energii. Modyfikacje, wprowadzone do ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, mają umożliwić stabilizację i korzystny dla polskiej gospodarki na rozwój instalacji OZE.

– Celem zmian jest usunięcie wątpliwości interpretacyjnych, prawnych i redakcyjnych w przepisach, które nie weszły jeszcze w życie, w ustawie z lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii. Chodzi o przepisy dotyczą aukcyjnego systemu wsparcia OZE, który ma zastąpić stosowane dotychczas "zielone certyfikaty" – podsumowała złożony wniosek reperezentantka wnioskodawców Ewa Malik.

Ustalenia definicyjne

Do nowej treści wprowadzona została definicja biomasy lokalnej. Ma być nią biomasa pochodzącą z upraw energetycznych, a także odpady lub pozostałości z produkcji rolnej oraz przemysłu przetwarzającego jej produkty, zboża inne niż pełnowartościowe, pozyskane w sposób zrównoważony (art. 2 pkt 3a).

Ponadto obok drewna wysokoenergetycznego dookreślono także istotę drewna energetycznego (art. 2 pkt 7a), a więc surowca drzewnego, który ze względu na cechy jakościowo-wymiarowe i fizyko-chemiczne posiada obniżoną wartość techniczną i użytkową uniemożliwiającą jego przemysłowe wykorzystanie.

Zmieniono również pojmowanie dedykowanej instalacji spalania wielopaliwowego (art. 2 pkt 6). Jest nią taka, w której udział liczony według wartości energetycznej biomasy, biopłynów, biogazu lub biogazu rolniczego jest większy niż 15% w łącznej wartości energetycznej wszystkich spalonych paliw zużytych do wytworzenia energii elektrycznej lub ciepła w tej instalacji w okresie rozliczeniowym określonym we wniosku.

Odmiennie ujęto też instalację odnawialnych źródeł energii (art. art. 2 pkt 13) oraz magazyn energii (art. 2 pkt 17). Zdefiniowano również hybrydową instalację odnawialnego źródła energii (art. 2 pkt 11a), klaster energii (art. 2 pkt 15a) i spółdzielnię energetyczną (art. 2 pkt 33a).

System aukcyjny

Jedną z najistotniejszych zmian, wprowadzonych ustawą ,jest wprowadzenie aukcyjnego systemu wsparcia OZE. Zgodnie z jego założeniami to rząd ma decydować, ile energii odnawialnej będzie potrzebne choćby dla spełnienia celów polityki klimatycznej UE. Według zapotrzebowania rozpisywane będą aukcje na jej dostarczenie w najniższej cenie dla poszczególnych wielkości źródeł i technologii OZE. Jak można wywnioskować z art. 77 znowelizowanej ustawy, maksymalną cenę w złotych za 1 MWh, za jaką może zostać w danym roku kalendarzowym sprzedana przez wytwórców w drodze aukcji energia elektryczna z odnawialnych źródeł energii, zwaną dalej „ceną referencyjną”, określa w drodze rozporządzenia Minister właściwy do spraw energii.

Dotychczasowy wsparcia w postaci świadectwa pochodzenia (zielonych certyfikatów) stosowany będzie wyłącznie wobec instalacji istniejących, wytwarzających energię elektryczną przed dniem 1 lipca 2016 roku.

Nowa polityka prosumencka

Nowelizacja ustawy wprowadza również nową definicję prosumenta, którą rozszerza katalog podmiotów, mogących być nazywanych tą nazwą. Zgodnie z treścią art. 2 pkt 27a jest nim odbiorca końcowy dokonujący zakupu energii elektrycznej na podstawie umowy kompleksowej, wytwarzający energię elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii w mikroinstalacji w celu jej zużycia na potrzeby własne, niezwiązane z wykonywaną działalnością gospodarczą.

Dodatkowo prosument ów produkujący energię w mikroinstalacji OZE korzysta z tzw. opustu – wyjątku ujęcia podstawy rozliczenia energii, dla którego ten stosunek ilościowy wynosi 1 do 0,8. Rozliczenia dokonuje się zaś na podstawie wskazań urządzenia pomiarowo-rozliczeniowego dla danej mikroinstalacji.

Opłata przejściowa

W art. 56 ustalono również opłatę zastępczą, która obliczana jest według wzoru:

Oz = Ozj × (Eo - Eu) + Ozj × (Eb - Es),

gdzie poszczególne symbole oznaczają:

Oz – opłatę zastępczą wyrażoną w złotych z dokładnością do jednego grosza za 1 MWh,

Ozj – jednostkową opłatę zastępczą wynoszącą 300,03 złotych za 1 MWh,

Eo – ilość energii elektrycznej, wyrażoną w MWh, wynikającą z obowiązku uzyskania i przedstawienia do umorzenia świadectw pochodzenia wydanych dla energii wytworzonej z biogazu rolniczego przed dniem wejścia w życie rozdziału 4 oraz wydanych dla energii wytworzonej z innych niż biogaz rolniczy odnawialnych źródeł energii w danym roku,

Eu – ilość energii elektrycznej, wyrażoną w MWh, wynikającą ze świadectw pochodzenia wydanych dla energii wytworzonej z biogazu rolniczego przed dniem wejścia w życie rozdziału 4 oraz wydanych dla energii wytworzonej z innych niż biogaz rolniczy odnawialnych źródeł energii, które obowiązany podmiot, o którym mowa w art. 52 ust. 2, przedstawił do umorzenia w danym roku,

Eb – ilość energii elektrycznej, wyrażoną w MWh, wynikającą z obowiązku uzyskania i przedstawienia do umorzenia świadectw pochodzenia energii elektrycznej wytworzonej z biogazu rolniczego od dnia wejścia w życie rozdziału 4 oraz świadectw pochodzenia biogazu rolniczego w danym roku,

Es – ilość energii elektrycznej, wyrażoną w MWh, wynikającą ze świadectw pochodzenia wydanych dla energii elektrycznej wytworzonej z biogazu rolniczego od dnia wejścia w życie rozdziału 4 oraz świadectw pochodzenia biogazu rolniczego, które obowiązany podmiot, o którym mowa w art. 52 ust. 2, przedstawił do umorzenia w danym roku.

Opłata przejściowa ma być – zgodnie z nowymi zasadami – wskazywana w rachunkach za energię odbiorców końcowych.

Zapisy wprowadzone do ustawy mają zapewnić realizację jednego z priorytetów europejskiej polityki klimatyczno–energetycznej, a więc co najmniej 15–procentowego udziału energii z OZE w końcowym zużyciu energii brutto w 2020 roku. Zgodność polskiego systemu wsparcia OZE z unijnym prawem pomocy publicznej potwierdziła decyzją również Komisja Europejska.