Święta Bożego Narodzenia są znane i obchodzone niemal w każdym kraju na ziemskim globie. Choć historia narodzin Dzieciątka znana jest wszędzie w takiej samej wersji, tradycje związane z jej świętowaniem przybierają różne formy. Przeczytaj, jak cieszą się w ten niezwykły czas ludzie na całym świecie. 

Argentyna

Argentyna jest krajem katolickim, dlatego święta ludzie obchodzą tam bardzo hucznie. Przygotowania do Bożego Narodzenia zaczynają się bardzo wcześnie – na początku grudnia, a w niektórych domach nawet w listopadzie. Ponieważ świąteczna pogoda w tym kraju to słońce świecące silnie nad horyzontem i wysokie temperatury, domy są pięknie zdobione nie tylko światełkami i zielonymi wieńcami, ale także złotymi, czerwonymi i białymi kwiatami. Wielobarwne girlandy wiszą głównie na drzwiach domów.

Bardzo popularne są również choinki. Często stroi się je już 8 grudnia – w święto Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny. Dekorowane są nie tylko drzewka iglaste, ale w zasadzie dowolne rodzaje, które rosną w danym rejonie kraju. Niektórzy ludzie umieszczają na nich waciki, które mają imitować śnieg. W większości rejonów Argentyny ten prawdziwy po prostu nie pada. Ważnym elementem dekoracji na Boże Narodzenie jest również umieszczana obok choinki szopka, czyli pesebre.

Główne obchody Świąt Bożego Narodzenia odbywają się w Wigilię. Spożywany jest wówczas uroczysty posiłek, podczas którego serwowane są popularne w Argentynie dania z grilla. Często spotkać można również faszerowane pomidory, sałatki, pieczonego indyka lub mięso wieprzowe, a w północnej części kraju – koźlęcinę, a więc hiszpańskie cabrito. W Boże Narodzenie Argentyńczycy delektują się zaś najczęściej słodkim chlebem przypominającym babkę, zwanym panettone i drożdżowymi bułeczkami z kruszonką o nazwie Pan Dulce. Po posiłku wiele osób idzie na mszę, a o północy puszcza się fajerwerki i otwiera prezenty, czekające pod choinką. Kartki świąteczne nie są powszechne. Ci, którzy je wysyłają, adresują je zazwyczaj tylko do najbliższej rodziny i przyjaciół.

Brazylia

Wiele brazylijskich tradycji Bożego Narodzenia pochodzi z Portugalii. Szopki – zwane presepio – stoją w kościołach przez cały grudzień i są bardzo chętnie odwiedzane. W dużych miastach odbywają się pokazy sztucznych ogni oraz pokazy świateł. W czasie Bożego Narodzenia jest bardzo gorąco, dlatego wiele osób spędza święta na plaży.

Wiele świąteczne zwyczajów jest podobnych do tych znanych w USA czy Wielkiej Brytanii. Tradycją jest wieszanie przez dzieci w pobliżu okna skarpetki, którą ma znaleźć i zamienić na prezenty Papai Noel – tamtejszy Mikołaj. Brazylijczycy lubią jednak dostawać drobne podarunki nie tylko w tym jednym wyjątkowym dniu. Dlatego popularna jest wśród nich zabawa w tajnego Mikołaja. Polega ona na zostawianiu wybranej osobie niewielkich prezentów przez cały grudzień. W dniu Bożego Narodzenia tożsamość pomocnika Papai Noela, który sprawiał radość w ciągu całego miesiąca, jest ujawniana.

Świątecznej szczodrości podporządkowana jest również polityka pracy w Brazylii. Od dziesięcioleci mieszkańcy kraju dostają w grudniu dodatkową, 13. pensję. Celem takiego rozwiązania jest dostarczenie Brazylijczykom dodatkowych środków na świąteczne prezenty, a docelowo – wspieranie gospodarki kraju w okresie Bożego Narodzenia.

Ulubione potrawy świąteczne w Brazylii to wieprzowina, indyk, szynka, sałatki oraz świeże i suszone owoce. Wszystkie one serwowane są z gotowanym ryżem, rodzynkami i łyżką farofy – mąki z manioku. Popularne świąteczne desery zawierają owoce tropikalne i lody. Spotykana jest jednak duża różnorodność dań – populacja Brazylii jest mieszanką kultur, dlatego w Sao Paulo można skosztować włoskie panettone, w Rio de Janeiro – solonego dorsza, a w regionach północno-wschodnich –dania afrykańskie. Posiłek jest zwykle podawany w Wigilię około godziny 22. Po nim, dokładnie o północy, ludzie pozdrawiają się wzajemnie, wznosząc toasty, życząc sobie Wesołych Świąt i wymieniając się prezentami. W dniu Bożego Narodzenia natomiast udają się z wizytą do krewnych i znajomych.

Brazylijczycy to naród lubiący śpiewać, stąd też w czasie świąt bardzo często rozbrzmiewają kolędy. Choć w kraju spotkać można ludzi przybyłych z różnych stron świata, najbardziej popularnym utworem jest „Cicha noc”, wykonywana jednak nierzadko w wielu okolicznych językach.

Australia

Boże Narodzenie przypada tu na początek wakacji. Dzieci mają wówczas letnie wakacje, które trwają od połowy grudnia do początku lutego, więc wiele rodzin decyduje się na spędzenie świąt na kempingu. W tych dniach odbywa się również słynny wyścig jachtów z Sydney do Hobart na Tasmanii. Nierzadko świąteczne ferie przez pasjonatów wodnych rozrywek spędzane są właśnie na linii mety tego wydarzenia.

Ci, którzy nie decydują się na wyjazd, wieszają na drzwiach wejściowych wieńce oraz dekorują swoje domy i ogrody ozdobnymi światełkami. Nierzadko nawet sąsiedzi organizują pomiędzy sobą zawody na najładniejsze oświetlenie. Popularne jest również ozdabianie domów liśćmi miejscowego drzewa o mocno zielonym kolorze i kremowych kwiatach.

W całym kraju śpiewa się kolędy, a w większych miastach odbywają się pokazy sztucznych ogni. Śpiewa się nie tylko typowo australijskie piosenki, ponieważ jest ich niewiele. Dlatego Australijczycy najczęściej w znanych zagranicznych pastorałkach zamieniają słowa dotyczące śniegu i lodu na bardziej nawiązujące do australijskiej tradycji.

Hong Kong

Chińscy chrześcijanie świętują Boże Narodzenie odprawiając nabożeństwa w języku chińskim. jednakże z myślą o Europejczykach, którzy mieszkają i pracują w Hong Kongu, w anglikańskich katedrach niektóre liturgie celebruje się po angielsku. Msze w tych językach zazwyczaj odbywają się o różnych porach dnia.

Chrześcijanie w Hong Kongu uwielbiają śpiewać kolędy, a także odwiedzać jarmarki bożonarodzeniowe, dlatego w tym czasie jest organizowanych wiele koncertów i wydarzeń podtrzymujących świąteczny nastrój.

Popularne jest wysyłanie kartek świątecznych, które są kupowane w sklepach bądź też przygotowywane ręcznie za pomocą chińskich technik rzemieślniczych.

Wśród mieszkańców Hong Kongu, którzy świętują zgodnie z tradycja chrześcijańską, bardzo popularne są choinki. Co ciekawe, w stolicy można je jednak dostać wyłącznie na jednej ulicy. Tam też sprzedawane są ozdoby i świąteczne rośliny.

Niezależnie od wyznania, Chińczycy uwielbiają pokazy sztucznych ogni i świateł. W ich kraju są one niezwykle spektakularne i przyciągają niezliczone ilości osób.

Węgry

Wigilia, zwana Szenteste, głównym dniem świątecznym. Rodziny spędzają wieczór wspólnie, dekorując choinkę. W niektórych domach ozdoby wieszają na drzewku tylko rodzice pod nieobecność dzieci. W ten sposób robią im niespodziankę i pozwalają wierzyć, że choinkę przyniosły anioły.

Kolacja wigilijna składa się z tradycyjnych dań, bardzo podobnych do tych spotykanych w Polsce – ryby, kapusty i tradycyjnego węgierskiego bożonarodzeniowego makowca – beigli. Podobnie jak w naszym kraju bardzo popularna jest również pasterka, na którą większość ludzi wybiera się po wigilijnym posiłku.

W okresie Bożego Narodzenia jada się pierniki, często zawijane w bardzo jaskrawe opakowania i ozdabiane postaciami kojarzącymi się z Bożym Narodzeniem.

Filipiny

Formalne obchody Bożego Narodzenia rozpoczynają się w grudniu, ale w sklepach kolędy można usłyszeć już we wrześniu. Większość Filipińczyków jest chrześcijanami, dlatego 16 grudnia wybierają się na poranne msze. Świętowanie jest kontynuowane aż do pierwszej niedzieli stycznia, kiedy to obchodzi się Święto Trzech Króli.

Zwyczaje filipińskie są mieszaniną tradycji rodzimych i zachodnich, które pojawiły się około 1500 roku wraz z misjonarzami z Portugalii i Hiszpanii. Wówczas do kraju zaczęły spływać takie zwyczaje, jak Mikołaj, choinki, kartki świąteczne i kolędy.

Nie zastąpiły one jednak miejscowych tradycji, choćby najpopularniejszej na Filipinach dekoracji świątecznej, zwanej parol. Jest to kawałek bambusa na którym zawiesza się zapaloną latarnię. Ma ona symbolizować gwiazdę wskazującą mędrcom drogę. Tradycyjnie zdobi się ją paskami kolorowanego papieru lub celofanu.

Wigilia jest traktowana szczególnie. Wielu chrześcijan idzie do kościoła, aby uczestniczyć w ostatniej mszy wigilijnej, po której następuje święto zwane Noche Buena. Celebruje się je wraz z rodziną, przyjaciółmi i sąsiadami, którym składa się życzenia wesołych świąt. Filipiny to 8 różnych języków – w każdym z nich świąteczne pozdrowienia brzmią równie ciepło, choć inaczej.

Większość rodzin przygotowuje posiłek złożony z kilku dań w tym: lechon (pieczone prosię), szynkę, sałatki owocowe, ciastka ryżowe i inne słodycze, a do tego wiele różnych rodzajów napojów.

Chile

Święta Bożego Narodzenia przypadają tu na sam środek lata, jest więc bardzo ciepło. Mimo to celebruje się wiele zwyczajów pochodzących głównie z USA. Ludzie dekorują domy drzewkami bożonarodzeniowymi oraz lampkami.

Także tutaj często sąsiedzi urządzają sobie zawody, czyja iluminacja jest ładniejsza lub bogatsza. Ważnym elementem świątecznych dekoracji są również szopki. Można w nich zobaczyć małe figurki z gliny, nazywane pesebre, przedstawiające Świętą Rodzinę.

Wielu katolików w Chile obchodzi Adwent. Szczególnie w czasie ostatnich dziewięciu dni przed Wigilią, znanych jako Nowenna, uczestniczą oni w specjalnych nabożeństwach. W Wigilię, najważniejszy dzień Bożego Narodzenia, rodziny i przyjaciele późnym wieczorem spotykają się i spożywają razem posiłek. Składają się na niego potrawy z grilla (asado), kurczak, indyk i wieprzowina. Do tradycji należy również chilijskie ciasto – Pan de Pascua – w smaku i wyglądzie zbliżone do Panettone. Popija się je popularnym drinkiem o nazwie Cola de Mono, czyli Małpi ogon, na który składają się kawa, likier, alkohol, cynamon i cukier.

O północy otwiera się prezenty, a dzieci bardzo często chodzą od domu do domu, chwaląc się prezentami, mimo późnej pory. Pierwszy dzień świąt jest spokojniejszy – spędza się go z rodziną i przyjaciółmi, często nad brzegiem oceanu.

Chiny

W Chinach tylko jeden procent ludzi to chrześcijanie, dlatego większość osób niewiele wie na temat zwyczajów świątecznych. Z tego powodu Boże Narodzenie jest obchodzone jedynie w dużych miastach. Dekoruje się tam drzewka, zawiesza na nich ozdoby i światełka.

Jedynie nieliczni mają podobne dekoracje w domu. Są to zazwyczaj sztuczne drzewka, zwane drzewami światła, udekorowane papierowymi łańcuchami, kwiatami i latarniami. Większość jednak może zobaczyć choinki i Mikołaja wyłącznie w centrach handlowych.

Święta stają się coraz bardziej popularne w Chinach. Wciąż jednak, choć największa ilość plastikowych dekoracji świątecznych jest produkowana w Chinach, większość ludzi nie wie, do czego one służą.

Tradycją, która staje się coraz bardziej popularna, jest obdarowywanie się jabłkami w czasie Wigilii Bożego Narodzenia, znanej jako Ping'an Ye, co oznacza spokojny i cichy wieczór. Bardzo podobnie brzmi po mandaryńsku brzmi słowo „jabłko”. Do tej nazwy nawiązuje zwyczaj dzielenia się jabłkami, co symbolizuje życzenie sobie pokoju. Wiele sklepów posiada na sprzedaż owoce opakowane w kolorowy papier.

Kolędy w Chinach nie są zbyt popularne. Mimo to piosenka „Jingle Bells” jest śpiewana niezwykle często.

Francja

We Francji częstym elementem dekoracyjnym są szopki z glinianymi figurkami. Sprzedaje się je najczęściej na targach, organizowanych w grudniu w kilku miastach – choćby w Marsylii. Oprócz glinianych wcieleń znanych postaci biblijnych można na nich spotkać również rzeźnika, piekarza, policjanta i księdza w sam raz do bożonarodzeniowej szopki.

We Francji istnieje kilka różnych pozdrowień na Boże Narodzenie. Ich używanie i wymowa zależą od regionu kraju. Jednakże wszystkie one mają to samo znaczenie – przekazują życzenia wesołych świąt.

Swoistą tradycją jest palenie w czasie świąt we francuskich domach polan z drzewa wiśniowego. Oprócz ciepła dają one ładny zapach. W czasie Wigilii dodatkowe posypuje się je czerwonym winem, co nadaje im niezapomnianego aromatu. Zgodnie ze zwyczajem ogień w kominku i świece są zostawiane na całą noc, wraz z jedzeniem i napojami. Są one przeznaczone dla Maryi i Dzieciątka Jezus, którzy przychodzą w nocy.

Francuski Mikołaj nazywany jest Père Noël. We wschodniej części kraju towarzyszy mu Le Pere Fouettard – mężczyzna ubrany na czarno.

Głównym posiłkiem jest Wigilia – Réveillon, którą jada się wcześnie rano, po powrocie z nabożeństwa o północy. Potrawy są różnorodne i zależą od części kraju. Na stołach spotkać można między innymi pieczonego indyka z kasztanami, gęś, ostrygi, foie gras, homary, dziczyzna i sery. Na deser podaje się ciasto czekoladowe. W niektórych częściach Francji tradycyjnie podaje się 13 różnych deserów, wszystkie są wykonane z różnych rodzajów owoców, orzechów i ciast.

Niemcy

Bardzo ważną częścią świętowania w Niemczech jest Adwent. W niemieckich domach jest używanych wiele różnych kalendarzy adwentowych. Mogą mieć one znaną nam formę papierową lub przybierać postać drzewek, na których zawieszone są 24 pudełka z niespodziankami w środku. Często spotkać można również adwentowy wieniec – Advent Kranz, który jest pierścieniem z gałęzi jodłowych z czterema świecami. Każdego tygodnia Adwentu zapala się jedną z nich.

Wciąż żywa jest także tradycja ubierania drzewek świątecznych. To Niemcy są właściwie źródłem tego zwyczaju i miejscem, z którego w średniowieczu przeniósł się on na inne kraje. Zwyczajowo pojawia się ona w dniu Wigilii i jest ubierana przez dzieci.

Wigilia jest najważniejszym dniem Świąt Bożego Narodzenia. To czas kiedy Niemcy spotykają się w gronie rodzinnym i wymieniają prezentami. W części niemieckich miast w wigilijny wieczór czyta się Biblię i śpiewa kolędy oraz świąteczne piosenki, jak „O Tannenbaum” czy „Ihr Kinderlein Kommet”.

Niemcy są znane z jarmarków świątecznych, które rozpowszechniły się i obecnie odbywają się w wielu krajach Europy, w tym również w Polsce. Na jarmarkach można kupić nabyć znane niemieckie dekoracje szklane, prezenty oraz wiele wyrobów regionalnych. Są one znane również z grzanego czerwonego wina z przyprawami korzennymi oraz doskonałych kiełbasek z grilla.

W niektórych częściach kraju ludzie piszą listy do Świętego Mikołaja i zaklejają je cukrem, aby Mikołaj zainteresował się słodką przesyłką. Wielu Niemców wciąż jednak nie może się zdecydować, czy prezenty przynosi Mikołaj, czy raczej Dzieciątko. Pewnym rozwiązaniem tego dylematu jest sprawianie drobnych niespodzianek sobie nawzajem. W tym celu w szkołach lub zakładach pracy organizowane są specjalne zabawy. Każdy przynosi prezent, który jest wrzucany do pokoju poprzez uchylone drzwi. Następnie wszystkie podarunki przekazuje się z rąk do rąk między sobą, aż każda osoba ma odpowiedni prezent. Najistotniejszy jest element tajemnicy. Jeżeli ktoś zobaczy lub podejrzy od kogo dostał prezent – będzie miał pecha.

Inna znana w Niemczech tradycja to chodzenie kolędników od domu do domu i śpiewanie kolęd. Oczarowani śpiewem domownicy dają im pieniądze, które przeznaczane są na cele charytatywne. W tym kraju to właśnie wędrowni śpiewacy wypisują kredą na drzwiach domów napis: C+K+B.

Czechy

Główne obchody Świąt Bożego Narodzenia w Czechach przypadają na Wigilię. Ludzie mają nadzieję, że w tym dniu ujrzą złotą świnię, która pojawi się na stole przed obiadem. Ma to być oznaka powodzenia.

W Wigilię jada się także tradycyjny świąteczny obiad. Posiłek składa się z zupy rybnej oraz smażonego karpia z sałatką ziemniaczaną.

Prezenty Czechom przynosi podczas kolacji Mały Jezus i zostawia je pod choinką. Obiad je się zazwyczaj w innym pomieszczeniu, dlatego zostawienie prezentów obwieszcza dźwięk dzwonka. Otwiera się je zaraz po kolacji.

W Czechach istnieje również ciekawy przesąd, zgodnie z którym ten, kto w wieczór wigilijny rzuci butem za siebie w ten sposób, że upadnie on palcami w stronę drzwi, wkrótce wyjdzie za mąż lub się ożeni.

Dania

Niektórzy ludzie w Danii obdarowują się różnymi rodzajami kalendarzy i świec adwentowych. Często  są one upominkiem dla dzieci. Na najmłodszych czekają w nich 24 małe prezenty – każdy na jeden dzień.

Nowoczesną formą takiego kalendarza bożonarodzeniowego jest seria telewizyjnych spektakli, które są pokazywane przez 24 dni aż do Wigilii. Ich tradycja sięga 1962 roku. Od tamtej pory dwa główne kanały telewizyjne pokazują historie oparte na próbie zniszczenia Świąt Bożego Narodzenia oraz ich uratowania przez głównych bohaterów produkcji.

Przyjęcia świąteczne w Danii trwają od 1 listopada do 24 grudnia. Każdego roku w tym okresie wydaje się również okolicznościowe pieczątki i znaczki. Pieniądze z ich sprzedaży przeznaczane są na cele dobroczynne.

W Wigilię Bożego Narodzenia większość ludzi w Danii idzie po południu do kościoła, aby posłuchać kazania. Tradycją jest dzielenie się potrawami ze zwierzętami, zarówno w domach, jak i w parkach. Po powrocie do domu główny posiłek je się pomiędzy 18.00 a 20.00. Jest on serwowany na przepięknie udekorowanym stole. Popularne świąteczne przysmaki to pieczona kaczka, gęś lub wieprzowina. Są one podawane z gotowanymi słodkimi ziemniakami, czerwoną kapustą, buraczkami i sosem z żurawiny.

Popularne jest przygotowywanie ciast i wypieków, a najczęściej na świątecznych stołach pojawiają się pierniki korzenne, marcepan i ciasta waniliowe. Większość rodzin zajada się również ryżowym puddingiem przyrządzonym z mleka, ryżu, wanilii i migdałów oraz przystrojonym bitą śmietaną. Osoba, która w swojej porcji znajdzie cały migdał, dostaje prezent.

Po kolacji w Danii zapala się lampki na choince i gromadzi wokół posypanego brokatem lub drobnymi błyszczącymi włosami drzewka, śpiewając kolędy. Wówczas również otwiera się prezenty. Przynosi je Julemanden, który podróżuje saniami zaprzężonymi w renifery, mieszka w Grenlandii, lubi pudding ryżowy i ma do pomocy elfy.

Wielka Brytania

Boże Narodzenie jest tu świętem niezwykle nastrojowym i rodzinnym. Większość Brytyjczyków ma w swoich domach jedną lub nawet dwie choinki. Ich dekorowanie jest doskonałą okazją do wspólnego spędzenia czasu.

Na drzwiach brytyjskich domów oraz we wnętrzach często pojawia się również jemioła. Na zewnątrz w wielu miastach i wsiach umieszcza się dodatkowo ozdobne dekoracje ze światełek, często bardzo efektowne. Najsławniejsze zdobią Oxford Street w Londynie. Ich wielkie „zapalanie” następuje na początku grudnia. Symbolizuje ono wyczekiwane nadejście przygotowania do świąt.

Dzieci w Wielkiej Brytanii wierzą, że prezenty przynosi Mikołaj. W czasie wieczerzy wigilijnej zostawia je pod choinką lub w skarpetce wieszanej w pobliżu kominka. W zamian za podarunki najmłodsi zostawiają mu ciasteczka i brandy, aby posilił się przed dalszą podróżą.

W Wielkiej Brytanii Wigilia jest spożywana w czasie lunchu lub wczesnym popołudniem. Tradycyjnie, podawano wówczas rostbef lub gęś. Aktualnie jednak składa się na nią zazwyczaj pieczony indyk z warzywami oraz wieloma dodatkami. Mogą być nimi marchew, groch, bekon lub kiełbaski. Wszystko to podawane jest z sosem żurawinowym i chlebowym. Często serwuje się dodatkowo świąteczny pudding i paszteciki oraz mnóstwo czekoladek. Stół ozdabia się zaś kwiatami i świecami.

Bardzo popularny jest deser bożonarodzeniowy, który przygotowywany jest w dużej misce jako warstwy biszkoptów nasączonych sherry lub brandy, na których układa się owoce w galaretce, budyń oraz bitą śmietanę. Bardzo często można spotkać również typowy brytyjski świąteczny wypiek, który budzi skrajne emocje – dla jednych jest przysmakiem, dla innych wręcz przeciwnie. Ciasto składa się z owoców, pokrytych marcepanem i lukrem. Często dekoruje się je kojarzonym ze świętami ostrokrzewem.

Zwykle w święta nie ma śniegu, co nie przeszkadza mieszkańcom rokrocznie zastanawiać się, czy tym razem czeka ich „White Christmas”. Stosowana przez brytyjskie biuro meteorologiczne definicja „białych świąt” uznaje, iż mamy z nimi do czynienia wówczas, gdy na dobę przed Wigilią spada pojedynczy płatek śniegu. Nawet to jednak nie zdarza się często. Oficjalny status „White Christmas” w Wielkiej Brytanii nadawany jest świętom co 4–5 lat.

USA

Ponieważ jest to kraj wielokulturowy, istnieją tu różne tradycje i sposoby celebrowania Świąt Bożego Narodzenia. Wiele zwyczajów jest podobnych do tych z Anglii, Włoch, Niderlandów, Polski czy Meksyku.

Tradycyjna potrawa dla osób z kultury Zachodniej Europy to indyk z sosem z żurawiny. Popularne są również potrawy z kapusty i zupy, a niektóre włoskie rodziny spożywają lasagne.

Amerykanie lubią dekorować domy i okolicę wkoło nich. W oknach stawia się ozdoby oraz wiesza rożne elementy, związane tematycznie ze świętami. Bardzo często są to posążki bałwanków, reniferów i Świętego Mikołaja, obok których wystawiane są miseczki z mlekiem i herbatnikami. Czasem do dekoracji drzewek świątecznych używa się popcornu.

W Nowym Jorku oraz Filadelfii popularne są parady świąteczne z przebierańcami. Ludzie występują na nich w niesamowitych kostiumach, czasem przygotowywanych przez ponad miesiąc. Najsłynniejsza parada mimów trwa sześć godzin.

Prawdopodobnie najbardziej znaną udekorowaną ulicą w Stanach Zjednoczonych jest Rockefeller Center w Nowym Jorku, gdzie stoi ogromna choinka oraz lodowisko dostępne dla wszystkich.

W południowo-zachodniej części USA kultywuje się zaś zwyczaje podobne do meksykańskich. Należą do nich choćby przygotowanie ustawianych przy drogach częściowo wypełnionych piaskiem worków z papieru, w których umieszcza się świece. Mają one za zadanie oświetlić drogę przybywającym Maryi i Jezusowi.

Polska

W Polsce początkiem czasu bożonarodzeniowego jest Adwent. To czas, kiedy ludzie wyciszają się, aby przypomnieć sobie prawdziwy powód obchodzenia Świąt Bożego Narodzenia. Dla niektórych to okres spokoju, postu i refleksji oraz przygotowania się do nadchodzących uroczystości na nabożenstwach adwentowych.

W tym czasie dekorowane są domy oraz ustawiane drzewka świąteczne, które najczęściej są bogato ozdobione. Przygotowanie do Świąt to również porządki, aby nadchodzący czas był szczególny pod każdym względem. Dzieci w szkołach i przedszkolach przygotowują Jasełka, które są częścią zwyczajów regionalnych.

W Polsce Wigilia Bożego Narodzenia to bardzo ważny i jednocześnie pracowity dzień. Od rana w oczekiwaniu na pierwszą gwiazdkę trwają przygotowania do najbardziej istotnej części dnia – kolacji wigilijnej. Serwuje się na niej tradycyjnie 12 potraw. Są one różne w zależności od regionalnych tradycji, ale zawsze składają się na nie barszcz, ryby, śledzie oraz ciasta – makowiec i piernik. Dopełnieniem świątecznych przysmaków jest kompot z suszonych owoców, którego zapach roznosi się po całym domu. Najpopularniejszą rybą na świątecznym stole jest karp, którego sprzedaż rozpoczyna się długo przed świętami. Powszechny do niedawna zwyczaj trzymania karpia w wannie nie jest już praktykowany we wszystkich domach, ale świeży karp zabijany w dzień Wigilii ciągle cieszy się największą popularnością.

Wigilia to również spotkania w gronie rodziny, wspólne kolędowanie oraz otwieranie prezentów, które czekają od rana pod choinką. Ciekawym zwyczajem jest zostawienie jednego pustego miejsca przy wigilijnym stole dla nieoczekiwanego gościa. Zgodnie z ta tradycją każdy, kto w wigilijny wieczór zawita pod nasz dach, powinien zostać przyjęty i ugoszczony. Na stole często stawia się sianko, a pod nim płatek, którym dzielimy się w czasie kolacji, życząc sobie spełnienia marzeń na nadchodzący rok. Po kolacji wiele osób udaje się na wieczorną mszę – Pasterkę.

Jeśli mówimy o tradycji nie możemy nie wspomnieć o kolędach, których wybór jest w Polsce ogromny. Tradycyjnie są śpiewane na mszy w kościele, ale rozbrzmiewają równie często domach w czasie Wigilii i całych świąt.

Boże Narodzenie jest jedno, ale – jak mówi stare powiedzenie – co kraj, to obyczaj. Dlatego w jednym kraju w zależności od uwarunkowań historycznych oraz tradycji i wpływów kulturowych występuje ogromna ilość zwyczajów, tradycji i wierzeń bożonarodzeniowych. Mamy nadzieję, że nasza wędrówka przez świat w poszukiwaniu odmiennych sposobów spędzania tego szczególnego święta, pozwoliła rozbudzić nastrój bożonarodzeniowego czasu.