Maleńka pirania od chwili wyklucia się jest uzbrojona i niebezpieczna. Już od samego początku żeruje na małych skorupiakach, nasionach i roślinach wodnych.

Gdy osiągną około 3 cm długości, zaczynają ucztować na płetwach i ciele innych ryb. Kiedy jeszcze podrosną, zaczynają pływać w grupach po około 20 sztuk, w których używają różnych strategii polowania. Nigdy jednak nie zabijają ofiary wcześniej – po prostu zaczynają jeść ją żywcem, dlatego są uważane za najokrutniejszy z gatunków. Co więcej, dorosłe piranie są znane z jedzenia swoich dzieci. Czy może być coś brutalniejszego?

W Amazonii żyje około 20 gatunków piranii, a tylko 4 lub 5 stwarza jakiekolwiek zagrożenie. Większość jest zupełnie nieszkodliwa, a najbardziej paskudną reputację ma pirania czarnoogonowa lub czerwona – Pirania Natterera. Jest ona znana na całym świecie z ostrych jak brzytwa zębów. Rodzimi mieszkańcy Ameryki Południowej robią z nich różnego rodzaju broń. Nawet po wyłowieniu z wody muszą jednak uważać, ponieważ pirania jest dalej niebezpieczna i nieostrożnemu rybakowi może na przykład odgryźć palec.

Pirania zjada prawie wszystko – inne ryby, chore i osłabione bydło, a nawet ludzi. Zwierzę, które pochyliło głowy, aby napić się wody z rzeki, może zostać wciągnięte w nurt i pozbawione ciała w ciągu kilku minut. Kiedy stado piranii atakuje, woda zaczyna bulgotać i czerwienieje od krwi ofiary. Pozwala to jednak kontrolować równowagę ekosystemu, eliminując słabe i chore osobniki.

Groźne stworzenie potrafi jednak pokonać sama natura. W młodości piranie są jednak smaczną częścią diety wielu innych stworzeń, między innymi czapli czy kajmanów. Ponadto, kiedy tereny zalewowe Amazonki w czasie pory suchej wysychają, ryby są unieruchomione w odosobnionych lagunach, gdzie umierają z powodu braku tlenu.